Als massagetherapeut in Geluveld (Zonnebeke, West-Vlaanderen) ontmoet ik dagelijks mensen die vooral leven in hun hoofd. Tijdens een massage probeer ik hen terug te brengen naar hun lichaam — naar rust, naar zachtheid, naar voelen. Dat is ook exact wat er gebeurt wanneer ik schrijf. Schrijven en masseren lijken op het eerste gezicht twee totaal verschillende werelden, maar in werkelijkheid komen ze samen op één plek: de taal van het voelen.
Die verbinding bracht me ook bij mijn boek Oranje Mijmeringen, een bundel herkenbare en eerlijke columns uit het hoofd van een vrouw. Een boek dat uitnodigt om even te vertragen, te reflecteren en te voelen, eerder dan om alles te begrijpen.
Een reactie die bleef hangen
Toen ik onlangs een schrijffragment deelde, reageerde iemand met: “Ik begrijp er niets van.”
Even later zei hij: “Ik voel me er ongemakkelijk bij, alsof je dit voor een man schrijft.”
Die zinnen deden me twijfelen, al wist ik: deze teksten zijn níét voor mannen geschreven. Ze zijn geschreven vanuit vrouwelijkheid, intuïtie en innerlijke beleving.
Maar de reactie zette me wel aan het denken — en dat denken bracht helderheid.
Wat masseren en schrijven met elkaar te maken hebben
In mijn massagepraktijk in Geluveld zie ik het heel vaak: mensen worden ongemakkelijk wanneer ze licht gedwongen worden om te voelen. Tijdens een massage wordt er weinig gesproken, omdat woorden afleiden van gewaarwording. Wie blijft praten, blijft naar buiten gericht. Terwijl aanraking net vraagt om naar binnen te keren.
Onze zintuigen kunnen pas verdiepen wanneer we één zintuig tegelijk aanspreken. Daarom werk ik graag in stilte: stilte brengt je dichter bij jezelf.
En precies dat gebeurt ook bij het lezen van bepaalde teksten.
Soms lees je iets dat iets in je raakt — zonder dat je precies weet waarom.
Soms roept een column weerstand op, spanning, ongemak. Niet omdat de tekst verkeerd is, maar omdat hij iets in jou aanraakt wat nog niet benoemd is.
Niet elke tekst moet begrepen worden
Een tekst hoeft niet altijd logisch te zijn.
Soms is schrijven zoals kunst: voor interpretatie vatbaar.
Iedereen leest vanuit zijn of haar eigen voorgeschiedenis.
Iedere gebeurtenis, elk woord, wordt gekleurd door eerdere ervaringen.
Daarom leest niet iedereen hetzelfde op dezelfde manier.
Mijn schrijfstijl laat ruimte — ruimte voor verbeelding, voor stilte, voor voelen. En precies daarom zijn sommige lezers even uit hun evenwicht. Niet omdat de tekst hard is, maar omdat hij hen zachtjes terug duwt naar zichzelf.
Voelen is een taal
Veel mensen zijn het niet gewoon om te voelen. Ze leven in hun hoofd, waar alles moet uitgelegd en benoemd worden. Maar voelen vraagt geen woorden.
Voelen vraagt aanwezigheid.
De woorden die ik schrijf, zijn daarom niet altijd bedoeld om te begrijpen, maar om aan te raken.
Oranje Mijmeringen — een boek voor wie wil vertragen
Mijn boek Oranje Mijmeringen is een bundel met herkenbare, eerlijke en vrouwelijke columns.
Geschreven voor vrouwen die zichzelf herkennen in denken, twijfelen, mijmeren en voelen.
Voor vrouwen die soms verlangen naar zachtheid, naar vertraging, naar een stukje herkenning.
Het is een boek voor lezers die houden van echte verhalen.
Voor wie graag stilstaat bij zichzelf.
Voor wie zoekt naar verbinding tussen hoofd en hart.
En ja — ik ben dus niet alleen massagetherapeut in Geluveld, maar ook auteur uit West-Vlaanderen. Beide vormen komen vanuit dezelfde bron: aanraken wat gevoeld wil worden.
Ben je op zoek naar een massage in Geluveld of Zonnebeke?
In mijn praktijk in het hart van Geluveld (Zonnebeke, West-Vlaanderen) begeleid ik mensen naar meer rust, lichaamsbewustzijn en ontspanning.
Of je nu een klassieke ontspanningsmassage zoekt, diepe rust wil, of even wil thuiskomen in jezelf — je bent welkom.
En als je daarnaast graag leest, mijmert of reflecteert, dan vind je misschien ook troost, herkenning of zachtheid in mijn boek Oranje Mijmeringen.
Wil je een massage boeken of mijn boek ontdekken?
Laat het me weten — beide vormen van aanraking brengen je dichter bij jezelf.